Posted by: Κὺρ Μανουήλ on: Μαΐου 13, 2008
Δεν σας έχω συνηθίσει σε σχολιασμούς της επικαιρότητας. Πολύ δε περισσότερο της τηλεοπτικής. Αυτό όμως που έμαθα από το ιστολόγιο του alzap με ενοχλεί αφάνταστα και επιθυμώ να το μοιραστώ, να το αερίσω…Παραμένει για μένα αδιανόητο κάποιος που, κατά γενική ομολογία, κάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δουλειά του, να την χάνει για λόγους ανεξάρτητους από το γεγονός αυτό.
Είμαι σίγουρος πως ο Κούλογλου δεν θα πάει χαμένος, είμαι σίγουρος πως θα την βρει την άκρη.
Θυμώνω όμως κι εξοργίζωμε γιατί συνεχίζουμε σε τούτον τον τόπο να παλεύουμε για τα αυτονόητα. Γιατί είναι αυτονόητο πως όταν η κρατική τηλεόραση έχει στους κόλπους της έναν τέτοιο δημοσιογράφο δεν του δείχνει ποτέ την πόρτα της εξόδου.
Συμπτωματικώς διάβασα σήμερα σε τοίχο της Καλλιδρομίου:
“Παραμένει για μένα αδιανόητο κάποιος που, κατά γενική ομολογία, κάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δουλειά του, να την χάνει για λόγους ανεξάρτητους από το γεγονός αυτό”.
Μα με αφήνετε έκπληκτη, Κυρ Μανουήλ μου! Πού ζείτε εσείς; Έχετε μπει σε δημόσια υπηρεσία μια εβδομάδα πριν τις εκλογές και μια εβδομάδα μετά; Άλλοι άνθρωποι σε όλα τα πόστα, ανεξαρτήτως προσόντων και ικανοτήτων. Φύγε εσύ, έλα εσύ (που είσαι και “δικό μας παιδί”). Πώς νομίζετε πως άρχισα το βλόγιν εγώ, ας πούμε; Γιατί στην ΕΡΤ θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα? Απλά εκεί έχουμε να κάνουμε με ανθρωπους προβεβλημένους, οπότε οι καμπάνες ηχούν πιο δυνατά.
Ένα φιλί για το δικό σας μαγουλάκι και ένα για της ωραίας σας.
alef
Καλημέρα!
Εσείς φροντίζετε και σας ευχαριστώ πολύ!
ninac
Για τα φιλιά ευχαριστώ και ανταποδίδω.
Για τα περί δημοσίων υπηρεσιών δεν σχολιάζω. Προφανώς έχετε δίκιο.
Το Post γεννήθηκε από την ανάγκη να εκφράσω την αγανάκτηση μου για την συμπεριφορά μιας τέτοιας υπηρεσίας απέναντι σε έναν δημοσιογράφο που εκτιμώ ιδιαίτερα.
Σας βεβαιώνω δε πως δεν είναι πολλοί αυτοί που κερδίζουν την δική μου τουλάχιστον εκτίμηση και εμπιστοσύνη.
Μαΐου 14, 2008 στο 8:29 μμ
Οι εφημερίδες του τοίχου (σε αντίθεση με τις άλλες) μεγάλο σχολείο! Ολο για σας μιλάνε εδώ! Καλό ξημέρωμα, που λέει και ο μπαμπάς μου!