Πριν λίγες μέρες, έγιναν τα θυρανοίξια ενός νέου βιβλιοπωλείου στον Βόλο. Subway το όνομά του, δημιουργός του δε ο Γιάννης Σαπούνης.

Στην πρόσκληση των εγκαινίων που μου έστειλε έγραφε:
“Η θεωρία λέει ότι η ανάγνωση είναι κάτι μοναχικό. Έχει ταυτιστεί με ημίφως και απομόνωση, με ερημιά και κάπνα. Ή χειρότερα με εξετάσεις και αγγαρείες. Ή ακόμη χειρότερα, με μόδα και επίδειξη.

Η θεωρία λέει ότι τα βιβλία σου μαθαίνουν τον κόσμο.

Η θεωρία λέει ότι τα βιβλιοπωλεία είναι ναοί της γνώσης ή supermarket.

Η θεωρία δεν ξέρει τι λέει.

Η μοναξιά δεν μοιάζει στην μοναχικότητα. Η μοναχικότητα της ανάγνωσης, είναι η προετοιμασία της κοινωνικότητας, είναι ο χρόνος που στερείς τον εαυτό σου από τους άλλους. Για να τους ξαναβρείς.

Με το διάβασμα βρίσκεσαι σε ιστορίες άλλων, συγκρίνεις με τις δικές σου και το αν θα φτιάξεις καινούριες δεν αφορά τα βιβλία αλλά εσένα. Εσένα και όσους θες να είναι μαζί σου.

Το εκπαιδευτικό διάβασμα δεν έχει καμία σχέση με την ανάγνωση. Ή μάλλον έχει όση έχει ο courier με την ανέμελη βόλτα.

Το διάβασμα δεν είναι για να μας βλέπουν οι άλλοι αλλά για να βλέπουμε τους άλλους. Για να τους καταλαβαίνουμε.

Τα βιβλία δεν σου μαθαίνουν τον κόσμο. Μόνος σου τον μαθαίνεις. ή όχι. Αλλά σου δίνουν τα εργαλεία για να τον καταλάβεις.

Τα βιβλιοπωλεία είναι σημεία συνάντησης. Σαν τους σταθμούς. Είναι σημεία προσανατολισμού. Σαν τους σταθμούς του υπόγειου. Είναι τόποι συζήτησης. Σαν τα καφέ.

Κλασικός Σαπούνης για τους φίλους και τους γνωστούς.
Ο Γιάννης υπήρξε για δύο χρόνια, τόσο άντεξε, πωλητής της Ινδίκτου. Γνωρίζει πολύ καλά τον χώρο και αγαπά το καλό βιβλίο γι’ αυτό και κουβαλά αρκετή από την λόξα του καλού βιβλιοπώλη.

Σαπούνη να είσαι καλά και καλά κουράγια!