ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Posted by: Κὺρ Μανουήλ on: Ιουνίου 14, 2008
- In: ΙΝΔΙΚΤΟΣ| ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ| ΠΟΙΗΣΗ
- Comment!
Εδώ και λίγες βδομάδες κυκλοφόρησαν από την Ίνδικτο τα Μικρά Βασίλεια της Ανθής Λεούση.
Επιλέγω ένα ποίημα αντίδωρο στους φίλους που επιμένουν να διαβάζουν και να αγαπούν την ποίηση.
ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΜΗΝΙΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ
Στην κατοχή μου έχω:
1. Κεντίδια ψιλοβελονιά μη βρέξει και μη στάξει
σε γυαλιστερή μαύρη κασέλα
2. Στον αχυρώνα δρεπάνια κοφτερά.
3. Για τα παραπανίσια στόματα
φέτες πορτοκαλιών και γλυκολέμονων στο ντουλάπι.
4. Πάντα νωπό ανθότυρο μόλις βγαλμένο
από μια στάνη στον Αττάβυρο.
5. Έναν μαγνήτη ολοστρόγγυλο σαν πρόσωπο ακριβό
στη βράχινη κορφή του Σάου
πάνω από τα σγουρά στεφάνια του τσαγιού.
6. Αγριοαχιβάδες από της Υπατίας το διάβα.
7. Ένα και μόνο γυμνό μάγουλο
μες στο μελάνι φυλαγμένο στην ψευτοσοφίτα.
8. Πολλή άνοστη ομίχλη – πολύ νόστιμο καπνό.
9. Μία παντού κρυμμένη σχεδόν αδιάκοπη ευχή – Καλό ξημέρωμα
μες σε κρινώδη ακίνητα πυκνά λευκά
σαν και του Νικηφόρου Λύτρα και του Παπαλουκά.
Έχω επίσης:
Έναν γραφικό χαρακτήρα φεγγαρίσιο – κρυπτοηλιακό.
Πολλές φορές ένα ίσον κανένα.
Γι’ αυτό αλλά και γιατί ο Χρήστος πρέπει να απαντήσει κρίνοντας, ιδού και ένα δεύτερο δείγμα από τα Μικρά Βασίλεια.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
Να που δεν νιώθω αυτό που λεν: να νιώθεις ξένος -
τα ζούδια και τα έντομα που αιωρούνται ασάλευτα
στη μαγεμένη πιο θερμή νύχτα του χρόνου,
το κάθε ζώο και το πουλί – η Αλεπού
η φιλενάδα των τριών Σκοπιωρών στα τρία ψηλώματα της Σαλαμίνας,
ακόμα και η κοριτσίστικη κοαστική φωνή της βραδινής νανομουγκάνας -
όλα καλά φτιαγμένα – και στην ώρα τους
και πάλι με την ώρα τους χαλασμένα -
όλα καλά ειπωμένα – και στην ώρα τους
και πάλι με την ώρα τους βουβά -
το κάθε σπίτι η αποθήκη και το όχημα, των δίκαιων οι επίμονοι υπολογισμοί,
το γέλιο μιας ναϊάδας ανοστούτσικης που βράδιασε αφηρημένη -
ανθρώπινο τίποτα δεν μου είναι ανοίκειο -
κι από τα δύσβατα όπου φυτρώνει – τίποτα
- θα έπαιρνα όρκο απόψε – που να μην είναι αγαπητό:
Σαν μονοκόμματο βαρύ γλυπτό – σαν ίσκιος που πατά κάποιον ηλιόλουστο ύπνο -
το κάθε τι το κάθε τι θέλει την τέχνη του και την πανούργα υπομονή -
υπομονή θνητή, που με αποτυχία τρέφει το τρομερό της θέλημα.
Η Ανθή Λεούση είναι φιλόλογος˙ δίδαξε σε φροντιστήρια, γυμνάσια και λύκεια στο Κιλκίς, στη Νίσυρο, στη Θεσσαλονίκη, στην Τήνο, στην Αίγινα, στη Χαλκίδα -και συνεχίζει να διδάσκει.
Το 1992 δημοσίευσε την ποιητική συλλογή Το φως της ημέρας (Συνέχεια). Μετέφρασε την Αντιγόνη του Σοφοκλή (Θεσσαλονίκη 1982), Στο δικαστήριο του πατέρα μου και τις Ιστορίες για παιδιά του Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ (Εστία), τις Μυθολογίες του χειμώνα του Πιέρ Μισόν, το Μπαλκόνι στο δάσος του Ζυλιέν Γκρακ και τα Ημερολόγια και γράμματα της Καίτε Κόλλβιτς (Ίνδικτος). Ποιήματά της δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά Εντευκτήριο, Νέα Εστία, Νεφούρια -μικρές μελέτες της στα περιοδικά Αντί και Παπαδιαμαντικά Τετράδια. Μετέφρασε επίσης Έξι λαϊκά τραγούδια από τα βρεττανικά νησιά (περοδικό Πλανόδιον), ποιήματα των Τόμας Χάρντυ, Τζέραρντ Μάνλεϋ Χόπκινς (Το ναυάγιο του Ντόυτσλαντ) και το Τρεμολίνο του Τζόζεφ Κόνραντ (περιοδικό Εκηβόλος), καθώς και ποιήματα του Ανδρέα Κρύφϊου και του Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (περιοδικό Νέα Εστία).
Τον Μάιο του 2008 εκδόθηκε η ποιητική της συλλογή Μικρά βασίλεια (Ίνδικτος).
38 σχόλια προς "ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ"
Ιουνίου 15, 2008 στο 5:33 μμ
ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΦΩΝΗ Η ΑΝΘΗ ΛΕΟΥΣΗ. ΘΕΛΕΙ ΟΜΩΣ ΠΟΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ (ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΝΑΥΤΙΛΟ, ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ?.
ΚΥΡ ΜΑΝΟΥΗΛ, ΜΠΡΑΒΟ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΕΤΙ ΚΑΙ ΕΤΙ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΣΑΣ ΟΙΚΟΥ ΜΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΕ ΤΑΚΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ. ΑΥΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΘΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ.
Ιουνίου 15, 2008 στο 6:40 μμ
Χρήστος,
Η συνέχεια του post είναι για να κρίνετε μόνος.
Η γνώμη μου σε κάθε περίπτωση είναι μάλλον άλλη μιας και πιστεύω πως έχουμε να κάνουμε με μιαν ώριμη ποιήτρια. Η κρίση μου, στηρίζεται στο σύνολο βεβαίως των ποιημάτων της Ανθής Λεούση.
Για τα υπόλοιπα, ευχαριστώ πολύ!
Ελπίζω μόνο να τα διαβάζετε.
Μιας δε και το αναφέρατε θέλω εδώ να θυμίσω σε όσους αγαπούν την Ποίηση πως περί τα τέλη Οκτωβρίου θα κυκλοφορήσει από την Ίνδικτο Ο συγκεντρωτικός τόμος του ποιητικού έργου του Αντώνη Ζέρβα.
Η αναφορά γίνεται εδώ γιατί κάποιοι φίλοι ρωτούν και καταλαβαίνω πως αναμένουν την έκδοση.
……………………………………
Περιμένω αγαπητέ την κρίση σας και την συνέχεια.
Ιουνίου 16, 2008 στο 9:14 πμ
Εμένα μου άρεσαν. Αλλά εγώ, όπως γνωρίζετε, δεν διαβάζω, πια, ποίηση παρά σπανίως.
Ιουνίου 16, 2008 στο 9:55 πμ
Διαβάζω και ξανδιαβάζω τα Μικρά Βασίλεια από την Παρασκευή. Μπήκα στο site για να βρω περισσότερα στοιχεία για την Ανθή Λεούση, αλλά δεν βρήκα. Υπάρχει άλλη της συλλογή ή είναι η πρώτη; Επιτέλους, μια φωνή γεμάτη πάθος, βίωμα, και χωρίς αγκύλωση. Την ευχαριστούμε.
Ιουνίου 16, 2008 στο 12:50 μμ
Nina c
Δεν διαβάζετε ποίηση παρά σπανίως. Έγκλημα!
Να δούμε πια θα είναι η Τιμωρία σας.
Μετά ελπίζω να φιλοξενήσετε την περίπτωση στο αρμόδιο μπλογκ σας “Έγκλημα & Τιμωρία”.
Σας υπόσχομαι πως θα χυθεί πολύ αίμα!
Ιουνίου 16, 2008 στο 1:05 μμ
Alex
Η απουσία στοιχείων παράληψη.
Θα φροντίσω να ενημερωθεί το site της Ινδίκτου το συντομότερο.
Σε κάθε περίπτωση θα ενημερώσω και το post με τα στοιχεία που ζητάτε.
Ευχαριστώ για την υπόδειξη!
Ιουνίου 16, 2008 στο 2:08 μμ
ΚΑΙΤΕ ΚΟΛΛΒΙΤΣ
Ξενε, Ruf des Todes.
- Στέκομαι εδώ και σκάβω τον ίδιο μου τον τάφο –
Abschied. Πεθαίνουν ο άντρας και η γυναίκα κι όλο έρχονται άλλοι εδώ – απ’ έξω φερμένοι.
Τον Θάνατο γνωρίζει ως το μεδούλι
όποιος τον έχει μελετήσει όποιος τον έχει πλάσει -
Tod halt Madchen im Schloss. Die Mutter.
Maria und Elizabeth. Abschied. Abschied.
Der Tod packt eine Frau. Der Tod trostet.
Ο Θάνατος παρηγορεί – κάρβουνο ή κιμωλία –
Ελισσόμενο μαύρο – σπάζουν τα κλαδιά του δυνατού ήλιου.”
Η πρώτη στροφή από το πιο σπαραχτικό ποίημα της συλλογής.
Ευχαριστώ για την ανταπόκριση.
Ιουνίου 16, 2008 στο 3:05 μμ
Alex
Το βιογραφικό ανέβηκε.
Χαίρομαι για την επιλογή.
Και πάλι Ευχαριστώ Θερμά για την συμμετοχή!
Ιουνίου 16, 2008 στο 7:00 μμ
Ανώνυμε, θα συνιστούσα ψυχραιμία.
Τα δείπνα περνούν.
Ελπίζω να σου περάσει κι εσένα και να καθίσεις να διαβάσεις τα ποιήματα.
Ένα μικρό καλό για την περίπτωσή σου υπάρχει στη σελίδα 205 και έχει τίτλο “Ο μίμος”.
Ιουνίου 16, 2008 στο 10:10 μμ
Thanos
Καλωσορίσατε αγαπητέ!
Να υποθέσω πως και σεις έχετε τον τόμο εις χείρας και τον διαβάζετε;
Αν ναί, μοιραστείτε μαζί μας.
Ιουνίου 17, 2008 στο 1:35 πμ
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΥΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΣΑΤΕ ΜΕ ΕΞΕΠΛΗΞΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ, ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΑΡΔΗΝ (ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗ. ΑΥΡΙΟ ΟΜΩΣ ΘΑ ΤΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ).
ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΩ ΤΡΙΑ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ;
1) Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ “ΠΟΙΗΣΗ 1971 – 2007″ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΛΕΒΕΝΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΑΝ -ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ- Η ΠΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ 2008. ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ Ν. ΛΕΒΕΝΤΗ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΝΕΥΣΤΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΕΞ’ ΑΥΤΩΝ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΤΟΣΟ ΣΑΓΗΝΕΥΣΕΙ, ΠΟΥ ΠΙΑΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΣΙΓΟΨΙΘΥΡΙΖΕΙ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥΣ.
2) ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΣΑΣ ΟΙΚΟΣ ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΣΕ ΝΕΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΦΩΝΕΣ; ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΛΕΠΩ ΜΙΑ ΤΡΟΜΕΡΗ ΑΡΝΗΣΗ ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΙΚΩΝ (ΠΛΗΝ, ΙΣΩΣ, ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ) ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΝΕΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΕ ΘΛΙΒΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ.
3) ΠΟΛΥ ΑΡΓΕΙ Ο ΖΕΡΒΑΣ, ΠΟΛΥ ΑΡΓΕΙ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΜΟΝΟΥΜΕ…
(ΠΟΤΕ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Ο ΟΚΤΩΒΡΗΣ;;;;;;)
Ιουνίου 17, 2008 στο 9:23 πμ
“Ο ΜΙΜΟΣ
Κάποιοι είναι φυσικό να θυμηθούν
και της μιμήσεως την έξη –
ότι δεν την απέφυγα.
Το παραδέχομαι – αλλά και πάλι
δεν μπορεί να προεξοφληθεί
ότι καθώς συνέβη
και με τον ηθοποιό Γελάσιο του Συναξαριστή
της εικοστής εβδόμης Φεβρουαρίου
που πίστεψε περιγελώντας τα Μυστήρια –
ότι δεν θα πληρώσω και εγώ
με το ίδιο μου το κεφάλι την αποκοτιά μου.”
Εξόχως ειρωνικό απ’ τη σελ 205 – - -
Ιουνίου 17, 2008 στο 10:41 πμ
Χρήστος
Ευχαριστώ πολύ για την συμμετοχή.
Χαίρομαι για το αποτέλεσμα του δεύτερου αυτού δείγματος. Αν τελικώς τα καταφέρετε και προμηθευτείτε την συλλογή, θα παρακαλούσα για την συνολική σας γνώμη, αν βέβαια θέλετε να την μοιραστείτε μαζί μας.
Τα υστερόγρφα τώρα:
1. Ο τόμος του Ν. Λεβέντη περιέχει το σύνολο του ποιητικού του έργου. Συμφωνώ μαζί σας και προσυπογράφω όσα λέτε.
2. Η απάντηση είναι Ναί.
Η Ίνδικτος ενδιαφέρεται για νέους ποιητές. Το κριτήριο παραμένει το ίδιο δηλαδή η ποιότητα του έργου.
Μία μόνο διευκρίνηση, μάλλον αναγκαία.
Η Ίνδικτος έχει ως πάγια τακτική να χρηματοδοτεί τους τίτλους που εκδίδει.
Δεν ανταποκρίνεται δηλαδή στο αίτημα κάποιων συγγραφέων να αυτοχρηματοδοτήσουν την όποια έκδοση για να ξεπεραστεί η γνωστή σε όλους δυσκολία που γεννάται από την αντιεμπορικότητα της Ποίησης.
Προτιμά να ελέγχει απόλυτα τον κατάλογό της και να μην ενδίδει σε εκπτώσεις.
Αυτό αλλά και το γεγονός πως από την ίδρυσή της η Ίνδικτος παρακολουθεί κάποιους συγκεκριμένους ποιητές σημαίνει πως τα περιθώρια είναι και θα παραμείνουν στενά.
Οι επιμελείς αναγνώστες θα βεβαιώσουν πως ανά έτος η Ίνδικτος εκδίδει κατά μέσο όρο 3 με 4 Ποιητικά έργα.
3. Η αργοπορία παρακαλώ να αποδοθεί στην Ίνδικτο και όχι στον Ζέρβα.
Ειλικρινείς ευχαριστίες για την συμμετοχή και για την συζήτηση.
Θα αναμένω και συνέχεια!
Ιουνίου 17, 2008 στο 10:44 πμ
Thanos
Εξαιρετικό στ’ αλήθεια!
Εξαιρετικός και ο βίος του Αγ. Γελάσιου επίσης.
Ευχαριστώ για την ανταπόκριση.
Ιουνίου 17, 2008 στο 12:04 μμ
Me Veltso, Panayotopoulo, Zerva, Leventi kai twra Leousi, i Indiktos einai o neos Ikaros! Apo to lifestyle mehri th lahtara gia ton erhomo tou Oktovri ha-ha
Ιουνίου 17, 2008 στο 12:41 μμ
victoria
Από την μια τα greeklish, από την άλλη η ασάφεια των λεγομένων σας, παραμένετε ακατανόητη αγαπητή μου. Τουλάχιστον σε μένα.
Παρακαλώ πολύ καθαρότερα κι ας είναι greeklish.
Ιουνίου 17, 2008 στο 3:38 μμ
Με τις υγείες σας το νέο σπίτι (έστω και καθυστερημένα).
Προσπάθησα να σας βρώ και στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, αλλά ήταν μόνο μιά πολυάσχολη κυρία και ντράπηκα να την ενοχλήσω 
Ιουνίου 17, 2008 στο 4:37 μμ
indictos
Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψή σας αλλά και για τις ευχές σας.
Κρίμα που δεν μπορέσαμε να συναντηθούμε.
Το μυστήριο συντηρείται!
Ελπίζω παρ’ όλα αυτά σύντομα να το διαλύσουμε.
Ιουνίου 19, 2008 στο 9:13 μμ
Ενδιαφέρουσα πολύ η ποίηση της Λεούση. Απο τις πολύ καλές στιγμές, νομίζω, της ΙΝΔΙΚΤΟΥ. Με την ευκαιρία, και έχοντας μόλις ενημερωθεί για την κυκλοφορία του εξαιρετικού ΧΙΛΙΑ ΕΝΝΙΑΚΟΣΙΑ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ του David Peace, θα σας παρακαλούσα να με πληροφορήσετε άν σκοπεύετε να εκδώσετε ολόκληρη την τετραλογία στην οποία ανήκει το εν λόγω μυθιστόρημα.
Ιουνίου 19, 2008 στο 10:33 μμ
LOCUS SOLUS
Ευχαριστώ για την επίσκεψη και το ενδιαφέρον.
Αγαπητέ σας βρίσκω πολύ καλά ενημερωμένο.
Το ΧΙΛΙΑ ΕΝΝΙΑΚΟΣΙΑ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ που κυκλοφόρησε μόλις σήμερα, αποτελεί όντως, το πρώτο μέρος της τετραλογίας “The Red Riding Quartet”.
Η Ίνδικτος φιλοδοξεί να εκδόσει και τα τέσσερα.
Ήδη έχει ξεκινήσει η μετάφραση του δεύτερου ΧΙΛΙΑ ΕΝΝΙΑΚΟΣΙΑ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΕΠΤΑ.
Θα ακολουθήσουν το ΟΓΔΟΝΤΑ και το ΟΓΔΟΝΤΑ ΤΡΙΑ.
Ελπίζω να έχετε την αναγκαία υπομονή μόνο!
Ιουνίου 23, 2008 στο 9:38 πμ
Κυρ-Μανουήλ , αποκάλυψη η Λεούση και τα βασίλειά της . Τη διαβάζω και νιώθω βασιλιάς (ή βασιλές σύμφωνα μ’ ένα παλιό διήγημα).
Πολλά τα καλούδια τελευταία :Julien Green , Helmut Krausser…
Ιουνίου 23, 2008 στο 1:23 μμ
nautilus
Χαίρομαι στ’ αλήθεια. Το δικό σας κριτήριο αγαπητέ μετράει.
Ακολουθούν κι άλλα ουκ ολίγα…
Τζέννυ Έρπενμπεκ
Τερέξια Μόρα
Α.Λ.Κέννεντυ
Προσοχή στην Μόρα!
Ιουνίου 23, 2008 στο 3:32 μμ
Συμφωνώ με nautilus.
Αποκάλυψη και βασίλειο αλήθεια!
Και να επισημάνω το ΕΝΘΥΜΙΟ, ενθύμιο κουράγιου.
Ιουνίου 23, 2008 στο 8:04 μμ
Να με συμπαθάτε, κυρ-Μανουήλ μου, αλλά
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΝΕΝΤΥ, n’est_ce pas?!?!
[να μη βλογήσουμε λίγο τα γένια μας;]
Ιουνίου 23, 2008 στο 9:05 μμ
Ελένη
Εσείς αν καλά κατάλαβα, φτάσατε μέχρι το τέλος.
“Στης μνήμης την ακίνητη μόνιμη εποχή…”
Ιουνίου 23, 2008 στο 9:15 μμ
Dimitris Athinakis
Ναί και στην Κέννεντυ και στην Έρπενμπεκ.
Η διαφορά είναι πως η Τερέζια Μόρα μεταφράζεται πρώτη φορά στην Ελλάδα και είναι πιθανόν να διαφεύγει ακόμα και του Ναυτίλου.
Τον οποίο, περιπτόντως, έχει φοβηθεί το μάτι μου!
Δεν του ξεφεύγει τίποτα!
Ιουνίου 24, 2008 στο 10:20 πμ
Ναι: “…για την αστέρητη αυτή ευδαιμονία ευχαριστώ,/ που τώρα δα υπεραρκεί για μια και δυο ζωές ολόκληρες”
Καλημέρα!
Ιουνίου 24, 2008 στο 11:19 πμ
Ελένη,
Καλημέρα!
Ελπίζω και σε συνέχεια καλή μου κι άγνωστη Ελένη.
Ιουλίου 1, 2008 στο 8:56 μμ
Το αντίδωρο με κέρδισε. Νομίζω ότι η αναφορά στον Ελύτη (από προηγούμενους σχολιαστές) απλουστεύει την πλούσια ποιητική εικονοποιεία της συλλογής. Χαίρομαι, πάντως, που τα ποιήματα τής Λεούση φαίνεται να ελέγχουν τον πάγιο ισχυρισμό του Βαρβέρη πως το έργο του Ελύτη δεν βρήκε πρωτότυπους, ποιητικά γόνιμους, συνεχιστές.
Ιουλίου 2, 2008 στο 11:36 πμ
ο υπόκωφος σεξισμός των πρώτων σχολίων με εξέπληξε. αυτό όφειλα να το σχολιάσω κι ας μήν έχω ακόμα διαβάσει τη συλλογή, πέρα από τα ωραία ποιήματα που δημοσιεύονται εδώ. είναι 2008, αγόριακαι οι γυναίκες τραγουδούν δυνατά, και βασιλεύουν!!
Ιουλίου 2, 2008 στο 9:06 μμ
Καφεΐνη
Χαίρομαι που σας ξανασυναντώ.
Προφανώς, ο χρόνος της ποίησης δεν είναι αυτός της καθημερινότητας.
Ας μην βιαζόμαστε λοιπόν να συμπεράνουμε.
Ελπίζω σε συχνότερη επικοινωνία!
Ιουλίου 2, 2008 στο 9:16 μμ
ανώνυμη
“ο υπόκωφος σεξισμός των πρώτων σχολίων με εξέπληξε.”
Λυπάμαι μα δεν σας καταλαβαίνω!
Δεν καταλαβαίνω επίσης γιατί κάτι τόσο ωραίο και ελεύθερο το χρησιμοποιείτε με αυτόν τον τρόπο.
Ως διαχειριστής του συγκεκριμένου μπλογκ επιτρέπω την ανωνυμία στα σχόλια.
Έτσι κι αλλιώς δεν με ενδιαφέρει ποιός γράφει, αλλά τι γράφει.
Στ’ αλήθεια λυπάμαι!
Αυγούστου 16, 2008 στο 2:42 πμ
Μια αληθινή, μεγάλη ΠΟΙΗΤΡΙΑ η Ανθή Λέούση. Με συνάρπασε πραγματικά, κάτι που είχα να βιώσω απ’ όταν διάβασα για πρώτη φορά την “ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ” του Γιάννη Ρίτσου. Είχα υποσχθεί να καταθέσω τη γνώμη μου αφότου διάβασα το βιβλίο, άργησα βέβαια λίγο, μα δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς.
Συγχωρέστε με που θα βγω -και πάλι- εκτός θέματος μα έχω 3 πράγματα να πω:
Α)Αρχές Ιουνίου, έπεσε στα χέρια μου το εξαιρετικό βιβλίο από τις εκδόσεις σας του Pierre Hadot “Εισαγωγή στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία”. Πραγματικά εξαιρετικό και η μετάφρασή του αψογότατη. Τα εύσημά μου αν και καθυστερημένα (είδα ότι το βιβλίο έχει χρονολογία έκδοσης 2002).
Β)Πριν από ένα μήνα σάς πέτυχα στην τηλεόραση, εν ώρα κάποιου αφιερώματος από το Κρατικό κανάλι στο Γιώργο Βέλτσο, που δείχνατε τον “τρόπο κατασκευής” του δεύτερου στο βιβλίο “Ησυχία!”. Χάρηκα που είδα το πρόσωπό σας. Τώρα δε μιλάμε απρόσωπα!!! Παρεμπιπτόντως, ο κύριος Βέλτσος ως ποιητής μου αρέσει πολύ και θεωρώ άδικους και αν μη τι άλλο ασεβείς τους χαρακτηρισμούς που του δίδονται από διάφορα blogs όπου κι αν ψάξει κανείς στο internet. Υπενθυμίζω την σχετικά πρόσφατη βράβευσή του στη Γαλλία σε όσους νομίζουν ότι δεν αξίζει τίποτα.
Γ) Θα μπορούσα να μάθω το e-mail σας για να σας ρωτήσω κάτι ή μπορώ να σας στείλω σε αυτό της Ινδίκτου;
Αυγούστου 16, 2008 στο 3:49 μμ
Χρήστο,
Ότι κείμενο του Pierre Hadot πέφτει στην αντίληψη σου, μην το αφήνεις.
Από την Ίνδικτο ετοιμάζονται ακόμα δύο. Κυκλοφορούν όμως και άλλα στον Εξάντα και στον Αρμό.
Το mail μου είναι mb@indiktos.gr
Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και τα καλά σου λόγια.
Αναμένω!
Σεπτεμβρίου 7, 2008 στο 2:54 μμ
“Να που δεν νιώθω αυτό που λεν: να νιώθεις ξένος -”,”την πανούργα υπομονή -
υπομονή θνητή, που με αποτυχία τρέφει το τρομερό της θέλημα.”
Πολύ σημαντικό το ξεκίνημα, καθώς και το κλείσιμο. Και η κυρία Λεούση έχει δυνατή αρχή και τέλος. Φυσικά ελπίζω να μην υποτιμάται το περιεχόμενο, το οποίο επίσης
πάλλεται ζωντανό στα μάτια του αναγνώστη.
θα καταθέσω αν μου επιτρέπεται κι ένα στίχο του Μπωντλαιρ που μ’ αγγίζει δεόντος:
” Ν’ ανακαλώ την άνοιξη με τη θέλησή μου,
Ν’ αντλώ απ’ την καρδιά μου ήλιο,
και να κάνω
Με τις καυτές μου σκέψεις μια χλιαρή αχλύ”
Παρακαλώ να συγχωρεθεί η αμετροέπεια.
Συγχαρητήρια για το site, σας αφιερώνω το ξεκίνημα της κας Λεούση..
Ιουνίου 14, 2008 στο 10:36 μμ
Ψιχουλάκια από το δείπνο του Ελύτη και χωρίς το μιμητικό ταλέντο της Ιουλίττας.
Θα σας βάλω αύριο καμια διακοσαριά αν θέλετε.