Posted by: Κὺρ Μανουήλ on: Αυγούστου 12, 2008
Πάει καιρός που προτιμούσα την σιωπή.
Ίσως μάλιστα τώρα να αρμόζει περισσότερο.
Πριν λίγο καιρό ξεκίνησε να μαθαίνει την δουλειά και προετοιμαζόταν να αναλάβει μέρος της ευθύνης.
Έτσι αναπάντεχα σήμερα το πρωί μού κάρφωσαν την είδηση.
Η Γιούλη, πέθανε!
Ανήκουστο, απίστευτο, ακατανόητο!
Μέρα καλοκαιριού στην Μυτιλήνη, ξαφνικά μαύρισε ο τόπος.
Δρόμο για Αθήνα.