ΣΗΜΕΡΑ…
Posted by: Κὺρ Μανουήλ on: Δεκεμβρίου 8, 2008
13 σχόλια προς "ΣΗΜΕΡΑ…"
Δεκεμβρίου 11, 2008 στο 11:10 μμ
Γιάννης Λειβαδάς
Γιάννη, Έχω χρόνια να σ’ ακούσω.
Χαίρομαι πολύ για την επίσκεψή σου.
Προσθέτω.
Να κάνουμε την δουλειά μας όσο καλύτερα μπορούμε, να ελέγχουμε την συνείδησή μας πρώτα και τελευταία.
Ας πάψει ο χρόνος μας να είναι αυτός της καθημερινότητας!
ΥΓ. Ο Γιάννης Λειβαδάς είναι ποιητής από τους αξιότερους της γενιάς του.
Η Ίνδικτος έχει στον κατάλογό της μία από τις συλλογές του.
Δεκεμβρίου 12, 2008 στο 11:46 πμ
Καταλαβαίνω τα όσα λες, Γιάννη Λειβαδά. Και συμφωνώ. Μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα έτσι; Δεν ξέρω. Απορώ.
Δεκεμβρίου 16, 2008 στο 12:57 πμ
['παρουσιάζω αποκλίνουσα συμπεριφορά / πυροβολήστε προειδοποιητικά'
ελέυθερο 'πνευματικών' 'δικαιωμάτων': αντιγράψτε, προωθήστε, τυπώστε, κολλήστε, φορέστε, μεταφράστε:
http://sensualmonk.blogspot.com/2008/12/blog-post_10.html
Δεκεμβρίου 16, 2008 στο 12:03 μμ
sensualmonk
Να το προσέξετε αυτό αγαπητέ μου, πολλές φορές η προειδοποίηση φτάνει μετά την σφαίρα.
Κατά τα λοιπά θα κάνουμε οτι μπορούμε.
Δεκεμβρίου 21, 2008 στο 8:25 μμ
Προμηθεύθηκα πριν λίγες μέρες τον Ηλίθιο στην δική σας μετάφραση και τώρα που το διαβάζω θέλω να σας γράψω τον ενθουσιασμό μου για την μετάφραση και την έκδοση. Είναι ένα κόσμημα.
Πιστεύω πως στις μέρες μας και με όσα βλέπουμε και ζούμε ο Ντοστογιέφσκι είναι περισσότερο από ποτέ επίκαιρος.
Σας χαιρετώ και σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα.
Δεκεμβρίου 22, 2008 στο 2:37 μμ
Συμφωνώ.
Εξσαιρετική η μετάφραση του Ηλίθιου.
Τα συγχαρητήρια μου στην κ. Μπακοπούλου.
Πείτε μας΄με τι θα συνεχίσει εαν βεβαίως συνεχίσει.
Δεκεμβρίου 22, 2008 στο 11:42 μμ
Περικλής Μποζωβίτης
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Καλά Χριστούγεννα και σε σας!
Δεκεμβρίου 22, 2008 στο 11:44 μμ
Ιωάννα
Ευχαριστώ και σας καλή μου.
Η συνέχεια θα είναι το Υπόγειο και Οι αναμνήσεις από την Κολιμά του Σαλάμωφ.
Έχουμε όμως μπροστά μας 10 μήνες, οπότε μην βιάζεστε.
Καλά Χριστούγεννα!
Δεκεμβρίου 23, 2008 στο 9:10 μμ
Καλά, μόλις τελείωσα τον Ηλίθιο.
Συγκλονιστικό μυθιστόρημα. Το καλύτερο του Ντοστογιάφσκι από όσα έχω διαβάσει.
Η μετάφραση πάρα πολύ καλή.
Θα περιμένω και την συνέχεια.
Και πάλι Καλά Χριστούγεννα κυρΜανουήλ.
Ιανουαρίου 26, 2009 στο 2:46 πμ
Mανώλη σε χαιρετώ και σου εύχομαι ότι ακλύτερο για το νέο έτος. Το e-mail μου καταγράφεται, κανόνισε να βρεθούμε από κοντά κάποια στιγμή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΙΒΑΔΑΣ – Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΠΟΙΗΤΗ
Τα ποιήματα δεν είναι τίποτα άλλο από μνημεία ανθρωπισμού, και ο ποιητής δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας ανθρωπιστής δίχως όρια.
Όλα όσα παρατηρούμε να συμβαίνουν τελευταία τριγύρω μας, πολιτικές αναταράξεις, επεισόδια, διαδηλώσεις, και άλλα, είναι το ξεχείλισμα μιας κοινωνίας που μονίμως υποφέρει και θα συνεχίσει βεβαίως να υποφέρει γιατί είναι πολύ καλά εκπαιδευμένη να κορυφώνει την αντίδρασή της στην καταπίεση με τον τρόπο που βλέπουμε – ποτέ αλλιώς. Είναι μία (παγκόσμια) κοινωνία δυστυχής και κατατρεγμένη. Επ’ αυτού πώς μπορεί να βοηθήσει ένας ποιητής;
Μα η δουλειά του ποιητή είναι ακριβώς αυτή και αυτήν υποτίθεται πως ανέκαθεν εξασκεί – ο ποιητής δεν χρειάζεται να κάνει κάτι παραπάνω για την (εφήμερη) αυτήν περίσταση. Η κοινωνία αν ξαφνικά θυμηθεί πως μπορεί να δεχθεί την ποιητική συνδρομή δεν έχει παρά να χρησιμοποιήσει την Ποίηση που ήδη υπάρχει.
Κάπου, εκεί, που ο αναγνώστης πρέπει να την βρει, αν την έχει πραγματικά ανάγκη.
Αυτή είναι λοιπόν η πραγματική συμμετοχή. Μία απτή απόδειξη Ενότητας.
Όσο για το πόσο ο ποιητής μπορεί, ακόμη και εν μέσω όλων αυτών των ταραχών, δημόσια (στο διαδίκτυο, στα έντυπα, κτλ) να εκφραστεί, είναι ένα άλλο ζήτημα εξίσου ζοφερό μα αναμενόμενο.
Πώς μπορούν οι ειδήσεις ενός ποιητή να κυκλοφορήσουν μέσα σε αυτό που αποκαλείται επικαιρότητα, εάν δεν είναι -ως γνωστό και ταριχευμένο- κάμποσο αριστερός, κάμποσο οξύθυμος, κάμποσο φτηνός;
Είναι πραγματικά δύσκολο. Στο διαδίκτυο τα αριστερόστροφα sites δεν σε ανέχονται, τα δεξιόστροφα σε θεωρούν παλαβό, τα περιοδικά δεν διαταράζουν γιατί υπόκεινται εκεί που τα ίδια γνωρίζουν. Οι εφημερίδες…
Τα πράγματα λοιπόν συνεχίζουν και θα συνεχίζουν γιατί αυτό ξέρουν να κάνουν – με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η κοινωνία (και όχι η ποίηση) θα εξακολουθεί να κινείται, παρότι ταυτόχρονα, παράλληλα με την ποίηση, και η ποίηση (όχι η κοινωνία) θα εξακολουθεί να λειτουργεί σαν καρδιά της.
Δεκεμβρίου 11, 2008 στο 6:46 μμ
Γιάννης Λειβαδάς*:
Ανοιχτή επιστολή «Ένα Πρώτο Βήμα»
Για όλα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες. Η βία είναι ακραία και από όλες τις πλευρές παρούσα. Άπαντες, «κοινωνία», «θεσμοί», «κράτος», «κόμματα», «εξτρεμιστές» γεύονται αυτό που τους αξίζει.
Μη στηρίζετε κανέναν απ’ αυτούς. Δημιουργήστε μόνο έναν τύπο κοινωνικής οργάνωσης: την Ηθική Οργάνωση. Η κοινωνία υποφέρει γιατί έχει διδαχθεί να υποφέρει. Αυτό για να πάψει χρειάζεται να αλλάξει συνολική στάση: παιδεία.
Αν θέλετε να πάψει να υπάρχει εξουσία και κράτος, με την μορφή που γνωρίζουμε, πάψτε να ζητάτε διαρκώς απ’ αυτό, πάψτε να είστε μανιακοί καταναλωτές, πάψτε να είστε οι αμνοί προς το σφαγείο κάθε τέσσερα χρόνια, πάψτε να οργίζεστε, πάψτε τη βία, πάψτε την ιδέα της καριέρας, του «να πιάσω την καλή», του να γίνω «κάποιος», πάψτε τον πλούτο, πάψτε το «φταίνε οι άλλοι» και αποκτήστε ΕΥΘΥΝΗ.
Αν θέλετε πραγματικά να απαξιώσετε την εξουσία, αφήστε την στην άκρη, ελαχιστοποιήστε τους πλοχμούς και τις λειτουργίες του συστήματος, δηλώστε μη-συμμετοχή ή έστω την ελάχιστη συμμετοχή, εκείνη που μπορεί να σας κρατήσει σε ένα ανθρώπινο πρόγραμμα ζωής δίχως υπέρογκες απαιτήσεις. Γίνετε επιτέλους άνθρωποι, οργανώστε τη ζωή σας σύμφωνα με τις πρωτογενείς ορέξεις και τα ταλέντα σας, απαιτήστε περισσότερο ελεύθερο χρόνο και όχι περισσότερο μεροκάματο. Πάρτε τα παιδιά σας από τα σχολεία. Βγάλτε τα χρήματά σας από τις τράπεζες και ξοδέψτε τα. Δημιουργήστε Ενότητα.
*(ο Γιάννης Λειβαδάς είναι ποιητής)