Posted by: Κὺρ Μανουήλ on: Αυγούστου 9, 2009
Πόσο κόπο καὶ πόσο μόχθο, πόση ἀγωνία καὶ πόσα χρόνια ἔχουν δαπανηθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐλένη Μπακοπούλου καὶ τὴν ἀφεντιά μου γιὰ τὶς νέες μεταφράσεις τῶν ἔργων τοῦ Φ.Μ.Ντοστογιέφσκι. Καὶ πόσο ἀκόμα δρόμο ἔχουμε μπροστά μας γιὰ νὰ ὁλοκληρώσουμε, ἂν βεβαίως μᾶς δοθεῖ ὁ χρόνος, τὴν προσπάθεια.
Σὲ αὐτὸ τὸ μᾶλλον μοναχικὸ καὶ ἀτέλειωτο μονοπάτι ἔρχονται μὲ τὴν γενναιοδωρία τους κάποιοι φίλοι νὰ σοῦ κρατήσουν τὸ χέρι καὶ νὰ σοῦ δώσουν κουράγιο. Σήμερα Σάββατο 8 Αὐγούστου ὁ συγγραφέας Τάκης Θεοδωρόπουλος στὴν ἐφημ. Τὰ Νέα ἔγραψε:

Μεταφραστικό κατόρθωμα πρώτης γραμμής
Μέσα από τις μεταφράσεις του Αλεξάνδρου και τη δουλειά του στον Ντοστογιέφσκι, πήρα την πρώτη γεύση της μεγάλης λογοτεχνίας, την πρώτη μυρωδιά αληθινού μυθιστορήματος. Τον Ντοστογιέφσκι τον ξαναδιάβασα στα είκοσι πέντε μου, στα γαλλικά αυτή τη φορά, και ξανά στη μετάφραση του Αλεξάνδρου πριν από δέκα χρόνια. Χωρίς να πάψει να με γοητεύει το λογοτεχνικό ιδίωμα της δεκαετίας του πενήντα, με τις ακρότητες της δημοτικής, είχε αρχίσει να μου φαίνεται κάπως μακρινό.
Και τώρα ήρθε η δουλειά της Ελένης Μπακοπούλου- οι Δαιμονισμένοι πέρυσι και ο Ηλίθιος φέτος. Η μετάφρασή της είναι μια σημαντική λογοτεχνική κατάθεση στη δική μας γλώσσα. Το γεγονός ότι καταφέρνει να αποδώσει την προφορικότητα του Ντοστογιέφσκι χωρίς ούτε στιγμή ο λόγος να χάνει την πυκνότητά του χωρίς στιγμή χαλάρωσης πιστεύω πως είναι ένα πρώτης γραμμής κατόρθωμα. Πέρα από τη γοητεία του κειμένου, που καταφέρνει να το κάνει δικό μας, δείχνει πως η γλώσσα που μιλάμε, αυτήν που κακοποιούμε ακόμη και γράφοντας, δεν έχει χάσει τίποτε από το εκφραστικό της έρμα. Προσωπικά της χρωστώ ευγνωμοσύνη. Και περιμένω από τις Εκδόσεις Ίνδικτος τη συνέχεια. Ευτυχώς ο Ντοστογιέφσκι ήταν αναγκασμένος να βιοπορίζεται από τα κείμενά του και έχει γράψει μπόλικα.
Συγχαρητήρια για την προσπάθεια. Οι πανόδετες εκδόσεις θα ήταν κάτι παραπάνω απο ευπρόσδεκτες. Και μια ερώτηση, τον Σαλάμωφ θα τον εκδόσετε μέσα στο 2009; Αναμένουμε με αγωνία.
Ως προς τις πανόδετες εκδόσεις, να περιμένομε κάτι εφάμιλλο των everyman’s library;
Το ρωτώ γιατί το βαλάντιο ενός ταπεινού αιπόλου των ορέων σαν ελόγου μου δεν θα το βαστάξει.
Oρθώς αντιλαμβάνεσθε και σας ευχαριστώ για την απάντηση. Ισως η ερώτηση περί τιμής ν’ ακούγεται πικράντερη και μικρόψυχη, αλλά, φευ, ακόμη και στα ριζιμιά χαράκια εντός αγοράς κινούμεθα.
Be that as it may,
Πανόδετη, χαρτόδετη, η απόλαυση είναι ίδια
Θόδωρο να διαβάζομε κι ας βόσκουμε και γίδια.
Αυγούστου 13, 2009 στο 5:38 μμ
Ωραία όλα αυτά κυρ Μανουήλ αλλά δεν μας λέτε τίποτα για τη συνέχεια και ανησυχούμε.
Πάντως την μετάφραση του Ηλίθιου πραγματικά την απόλαυσα. Εξαιρετική, και λίγα λέει ο Θεοδωρόπουλος.
Καλή συνέχεια και καλό κουράγιο.