Στάση 1η

Αρχίζω να πιστεύω πως δεν βρίσκω ανάπαυση πάρεξ αν αρρωστήσω.
Κι αυτό πάλι τίθεται εν αμφιβόλω, συλλογιζόμενος τις καθημερινές μέριμνες.

10 σκέψεις σχετικά με το “Στάση 1η”

  1. Μα τώρα, κυρ Μανουήλ μου, μεγάλο αγόρι είστε. Θα έπρεπε να ξέρετε by now, πως τη ΖΩΗ δεν την παρακαλάμε. Απ’ τα μαλλιά την πιάνουμε!!! 🙂

  2. Ενίοτε η τρίχα γίνεται τριχιά λένε. Και οι τριχιές αντέχουν. Ή όχι;

    Μα δεν είναι θλιβερό να παρατηρούμε τη ζωή; Προσωπικά πιστεύω πως θα έπρεπε να τη ζούμε (ή – έστω- να προσπαθούμε…)

  3. Η παρατήρηση διατηρεί τις αισθήσεις καθαρές, τα μάτια ανοιχτά, τον νου σε εγρήγορση. Τι άλλο είναι ζωή;
    Εξάλλου μην ξεχνάτε πως οι τριχιές δένουν τα καράβια στα λιμάνια.

  4. Μανουήλo

    -kalos irthes stin blogsfera 🙂
    kaiego etsi elega :
    -πως δεν βρίσκω ανάπαυση πάρεξ αν αρρωστήσω.
    e… loipon doxa to Theo arrostisa alla mialo den evala …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s