ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ Ν.Γ.ΠΕΝΤΖΙΚΗ

Το πολύ αγαπητό μου golem με καλεί πάντα να συμμετάσχω στα παιχνίδια της. Τελευταία μου έστειλε μήνυμα καλώντας με πάλι να μοιραστώ κι εγώ την χαρά ενός νέου παιχνιδιού.

Πιάσε λέει το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
Άνοιξε το στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).

Το βιβλίο που έχω δίπλα μου είναι ακόμα ατύπωτο, το κρατώ δε κάνοντας την πρώτη αντιπαραβολή και διόρθωση. Πρόκειται για την Αρχιτεκτονική της Σκόρπιας Ζωής του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη. Έτσι σκόρπια που μας τα ζητάει το παιχνίδι μοιάζει να ταιριάζει με τον τίτλο του υπό έκδοσιν βιβλίου.

Καταλαβαίνουμε απ’ ό,τι μας λεν πώς προορισμός είναι τα βήματά μας στην ατραπό της καθαρής ερμηνείας των αισθήσεων, αλλά προσέχοντας στο κείμενο των Γραφών, καταλαβαίνουμε και κάτι άλλο ανυπολόγιστο. Ακριβώς εκείνο που κάνει ώστε μέσα στη μνήμη μας η διδαχή να σχηματίζει πότε ένα μέλος και πότε ολόκληρο το σώμα του ανθρώπου, ώστε με πλήρη εμπιστοσύνη και αδίστακτα να παραδινόμαστε στα λόγια τους, σαν στην ευρύτερη και θερμότερη αγκαλιά. Προορισμός λοιπόν μπορούμε τελικά να πούμε, είναι η εύρεση του σώματος του άλλου με τον οποίο προσομιλούμε εσωτερικά. Ίσως να μην έφθανα ποτέ να ομιλήσω έτσι, παραδεχόμενος ανυπόκριτα τα λόγια που είπαν εδώ, στον τόπο μας, οι Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας, αν το φαινόμενο της αντήχησης του χαρτονένιου κουτιού, εξεγείροντας την αφή των δακτύλων, δεν μου θύμιζε ταυτόχρονα έντονα, την αφή της άλλης ύπαρξης που στέκει από δίπλα, το σώμα το πτωχό, που έκαιγε την Τρίτη από πυρετό, όταν πήγα προς επίσκεψη, συναποκομίζοντας κατά την επιστροφή μου, αντίς για θάνατο και απελπισία, ένα ευώδες τριαντάφυλλο πάνω στην καρδιά μου.

Η Αρχιτεκτονική της Σκόρπιας Ζωής γράφηκε στα 1952 – 1953. Αντιγράφηκε, διορθώθηκε και τακτοποιήθηκε στα 1955. Νέες διορθώσεις έγιναν πριν παραδοθεί προς εκτύπωση το 1963, από τον εκδοτικό οίκο «Ίκαρος» στην Αθήνα. Τον Απρίλιο του 1978 προετοιμάζοντας τη Β’ έκδοση από την ΑΣΕ, ο Ν.Γ.Πεντζίκης ξανακοίταξε και διόρθωσε το κείμενο της Α’ έκδοσης. Τώρα, 30 χρόνια μετά, με την φροντίδα και την επιμέλεια του υιού Γαβριήλ Νικολάου Πεντζίκη, ετοιμάζεται από την Ίνδικτο η 3η και οριστική έκδοση του κειμένου. Θεού θέλοντος και Γαβριήλ επιτρέποντος, ελπίζω να κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2008.

14 σκέψεις σχετικά με το “ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ Ν.Γ.ΠΕΝΤΖΙΚΗ”

  1. Τέλεια ! Η αρχιτεκτονική … είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία . Κρίμα που ο Σεπτέμβρης είναι τόσο μακριά .Κι όμως δεν μπορείς να φανταστείς πόση γλύκα έχει αυτή η αναμονή …

  2. Όλα καλά και σχεδόν άγια. Έκανες όμως ζαβολιά.
    ΆΛΛΟ ήταν το βιβλίο που ήταν δίπλα σου. Παραδέξου το.
    Εγώ είμαι σαν τον Μάκη, τα ξέρω όλα.
    Αρα ξέρω ΠΟΙΟ πραγματικά ήταν το βιβλίο δίπλα σου
    Καλησπέρα
    🙂

  3. Πάντα αγαπούσα τον Σεπτέμβρη, τώρα όμως μου δίνετε εσείς και έναν λόγο παραπάνω! Ευχαριστώ για την ανταπόκριση στο παιχνίδι, αλλά πιο πολύ για την υπέροχη είδηση, με κάνει ευτυχισμένη, να είστε πάντα καλά!

  4. ninac

    Να το κάνετε αγαπητή μου, να το κάνετε.

    Μόνο που σας παρακαλώ να αποφύγετε τα αίματα, δεν τα αντέχω!

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

  5. Θα περιμένω την νέα αυτή έκδοση της Αρχιτεκτονικής ελπίζοντας πως θα συνεχίσετε και με τα υπόλοιπα έργα του Πεντζίκη.

  6. Κώστας Βαλούκος

    Ευχαριστώ.
    Ελπίζω μαζί σας και εγώ στην έκδοση απάντων των έργων του ΝΓΠεντζίκη.
    Η Ίνδικτος θα κάνει τα δέοντα γι’ αυτό.
    Εξάλλου, μετά το Προς εκκλησιασμό, και την Αρχιτεκτονική, ετοιμάζεται και θα κυκλοφορήσει εντός του 2008 ο Συναξαριστής, έργο άγνωστο και με ιδιαίτερη σημασία, του ΝΓΠεντζίκη.

  7. Καμιά φορά, αυτά τα παιχνιδάκια (που μας βγάζουν τα απωθημένα από αυτά που δεν παίξαμε στο γυμνάσιο, μιά που ήμασταν πολυυυυύ σοβαροί) βγάζουν διαμάντια.

    Το σωστό παιχνίδι στον σωστό άνθρωπο.

    Ο άλλος Ίνδικτος

  8. indictos

    Βρε καλώς τον!

    Που νάξερες κιόλας πως είμαι στην Θεσσαλονίκη σήμερα.
    Στην πόλη σου και στην πόλη-μητέρα του Κυρ Νίκου.

    Η επίσκεψή σου με γέμισε χαρά και ενθουσιασμό.
    Νάσαι καλά.

  9. Ευκαιρία γύρευα να ανοίξω για πολλοστή φορά τη 18η Ίνδικτο και το εύχυμό της αφιέρωμα στον πολυαγαπημένο Δάσκαλο. Θερίζω σκόρπιες φράσεις από τους άξιους συνεργάτες, ο απόγονος να γράφει για «μέθυσμα με το τοπίο, τη φύση, τους ανθρώπους και το γυναικείο σώμα», ο Κοσμόπουλος για την «ξενιτειά ως βίωμα φυτουργό της χαρμόλυπης εμπειρίας»…Για να μη ξεχάσω κι εκείνο το «Εφαιδρύνθημεν» από το Ημερολόγιο Παραθερισμού! Και μια βιβλιογραφία, να θες να βουτήξεις ολόκληρος μέσα της. Ευχαριστούμε και για τότε και για τώρα, κυρ Μανουήλ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s