Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Για καιρό επικρατούσε σιωπή.

Τα ερεθίσματα για να την σπάσω πολλά. Διάλεξα όμως να βυθιστώ στην δουλειά. Αποτέλεσμα, για τους φίλους που με αναζητούσαν και ρωτούσαν, ο νέος Κατάλογος της Ινδίκτου που παρουσιάζει το εκδοτικό της πρόγραμμα έως τα τέλη του 2008.

Περιμένω σχόλια!

Παρακαλώ να μην παρεξηγηθεί ο τίτλος του post.

Είναι μια πλάγια αναφορά, που βολεύει βεβαίως και για τίτλος, στην Εξαιρετική ταινία του Αντρέι Ζβάγκιντσεφ Η Επιστροφή.

Την ταινία του Ζβάγκιντσεφ την είδα μόλις κυκλοφόρησε, το 2003. Ήταν κι αυτή μια επιβεβαίωση τού γιατί αρκετά χρόνια τώρα, πάω σινεμά, μόνο όταν ακούω να μιλούν για ρώσο σκηνοθέτη.

Μιά ρώσικη ταινία λοιπόν, από ένα ρώσο σκηνοθέτη στα χνάρια του συνονόματου Αντρέι Ταρκόφσκι.

Η Επιστροφή είναι ταινία που χρησιμοποιεί ελάχιστα μέσα, αλλά το καλλιτεχνικό και πνευματικό αποτέλεσμα είναι μέγιστο.

Τρεις ηθοποιοί, εξωτερικά τραβήγματα, κλασικό και παμπάλαιο θέμα -η σχέση Πατέρα, Υιού- τίποτα, μα τίποτα πρωτότυπο ή εντυπωσιακό.

Συγχρόνως όμως βαθειά γνώση του μέσου, των δυνατοτήτων του αλλά και των περιορισμών που αυτό υποβάλει, εξαιρετική φωτογραφία, σωστά κάδρα, μοναδική και λιτή σκηνοθεσία.

Τριάντα και πλέον χρόνια πίσω, από το 1972 έως το 1974, ό μαθητής του Κόντογλου, Ράλλης Κοψίδης -ποιητής μέγας, που ξεπερνούσε τότε τον δάσκαλο- εξέδιδε ένα περιοδικό υπό τον τίτλο «Κάνιστρο».

Το πιάνω στα χέρια μου νοσταλγώντας τα χρόνια της φτωχής, πλην τίμιας, μονοτυπίας.

Χειροποίητο, με συγκινητική ευαισθησία και μοναδικό συγγραφέα-δημιουργό, τον ίδιο τον Κοψίδη.

Σε ένα από τα τεύχη του Κάνιστρου δημοσιεύονται τα, κατά Κοψίδη, Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα της Ζωγραφικής. Τα καταγράφω όπως τα θυμάμαι :

Η τέλεια αφαίρεση, η πιστή αντιγραφή της φύσεως, το κακό σχέδιο, το κακό χρώμα, η έλλειψη προσωπικού ύφους, το κυνήγι της πρωτοτυπίας και τελευταία, κυρία μου, έρχεται η κορνίζα του έργου.

Τι μου ήρθε και τα θυμήθηκα όλα τούτα.

Να, από την επιστροφή μου, πήγα στην Επιστροφή του Ζβάγκιντσεφ, και από τον Ζβάγκιντσεφ και την λιτή ,καθαρή ματιά του, την χωρίς καμμιάν πρωτοτυπία, έφτασα στον Ράλλη Κοψίδη και τα Αμαρτήματά του.

Όλα δε τούτα, τούτην την στιγμή, δεν με οδηγούν πουθενά αλλού παρά στον Π.Ι.

Η δικιά του σιωπή, η δικιά του σκιά, πέφτει όσο περνά ο χρόνος όλο και πιο βαριά πάνω μου.

Advertisements

20 thoughts on “Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ”

  1. Για δες, κυρ Μανουήλ, που πέφτουν οι σκιές βαριές τούτο το φθινόπωρο. Για δες που γίνονται βαρύτερες, μην και γίνουν αέρας και χάσουμε τα πατήματά μας. Τα παρελθόντα μας που μας πάνε και μας πάνε και μας πάνε…

    [Για τον κατάλογο, ό,τι και να πει κανείς θα ‘ναι ένα τίποτα μπρος στην ομορφιά των βιβλίων που περιέχει. Κι ας πουν ότι βλογάμε λιγάκι τα γένια μας – που μεγαλώνουν και σκουραίνουν μέρα τη μέρα…]

  2. Ένα από τα αγαπημένα μου αναγνώσματα είναι οι κατάλογοι των καλών εκδοτικών οίκων . Και ιδιαίτερα τα «προσεχώς» …για να μου ανοίγει η όρεξη .
    Θα σταθώ βέβαια στον Ντοστογιέφσκι(άντε και στο «Υπόγειο» -ο Αλεξάνδρου δεν πρέπει να το είχε μεταφράσει), στον Ρίλκε αλλά και στο «Καταρράκτες της λύτρωσης» (Redemption Falls), που μου άρεσε τόσο πολύ όταν το διάβασα .Βέβαια ,να πω το παράπονό μου, περίμενα να βρω και κανένα βιβλίο κάποιου κλασικού ή ξεχασμένου συγγραφέα που παραμένει ανέκδοτος στη γλώσσα μας αλλά δεν πειράζει στον επόμενο κατάλογο …

    ΥΓ. Πράγματι αριστούργημα η ταινία .Αν βρείτε ευκαιρία να προμηθευτείτε και το cd (ECM).

  3. Dimitris Athinakis

    Τις σκιές να μην φοβάσαι, παράγωγα του φωτός γαρ.
    Τον αγέρα είναι που πρέπει να αποφεύγεις, καθότι παίρνει και τα μυαλά μαζί του.

  4. nautilus

    Δεν σας φτάνει ένας Ντοστογιέφσκι 1150 σελίδων, απ’ ότι καταλαβαίνω.
    Με το δίκιο σας. Ούτε μένα.
    Γι’ αυτό και ο επόμενος, πέρα από το Υπόγειο θα έχει και Σαλάμωφ, και άλλους κλασικούς.
    Υπομονή λιγάκι.
    Μην ξεχνάτε πως οι κλασικοί είναι που χρειάζονται πολύ χρόνο και πάνω απ’ όλα προσοχή και επιμέλεια μεγάλη. Όχι μόνο στην μετάφρασή τους!

    Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη, Φιλιά πολλά στην Χρ…

  5. Ο κατάλογός σας εξαιρετικός. Μού τον έδωσαν στην Έκθεση Βιβλίου, με την αγορά του Maytrees. Ξεκίνησα να το διαβάζω και νομίζω πως είναι πολύ καλό.
    Παρακολουθώ συχνά το blog σας, ωστόσο πρώτη φορά σας γράφω κάτι.
    Αφορμή στάθηκε η αναφορά σας στον ρώσικο κινηματογράφο.
    Θα ήθελα να ξέρω αν έχετε δει ΤΟ ΝΗΣΙ. Αν ναι,γράψτε παρακαλώ δυο λόγια, αν όχι αναζητήστε το.
    (Κυκλοφορεί άπό χέρι σε χέρι)

  6. AVRA

    Είμαι σίγουρος πως το Maytrees θα σας αρέσει πολύ. Θα περιμένω την τελική σας κρίση.

    Μετά σας συστήνω ένα από τα προσεχή τού καταλόγου -κυκλοφορεί σε λίγες μέρες.
    Michelle Desbordes Το αίτημα. Ολιγοσέλιδο, 180 σελίδες, διαμαντάκι.

    ΤΟ ΝΗΣΙ. Ναι έφτασε και στα δικά μου χέρια. Μάλιστα από τρεις διαφορετικές μεριές.

    Γι’ αυτήν την ταινία πρέπει κανείς να μιλά με τις ώρες. Θα το προσπαθήσω σύντομα και από τούτο το blog.

    Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και για τα καλά σας λόγια. Ελπίζω τώρα που κάνατε την αρχή να συνεχίσετε.

  7. Με το που άνοιξα τον κατάλογο , τον Σαλάμοφ είχα στο μυαλό μου .Προφανώς με καταλάβατε ! Και μόνο γι΄ αυτό , σας δίνω πίστωση αρκετών καταλόγων και εφοδιάζομαι με περισσή υπομονή …

  8. Κυρ Μανουήλ θυμήστε μου να σας δώσω να δείτε και τη ταινία που ακολούθησε την Επιστροφή, της οποίας αυτή τη στιγμή το όνομα μου διαφεύγει. Δυστυχώς οι κριτικές την έθαψαν κι έμεινε ελάχιστες μέρες στις αίθουσες.

  9. Μόλις είδα την ταινία. Σε DVD. Στα extras ανακάλυψα ότι ο μικρός Βολοντάγια Γκάριν πνίγηκε στη λίμνη Οσινόβετσκε στις 25 Ιουνίου του 2003. Στην ταινία ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός. Χωρίς πατέρα και αυτός-στη ζωή του την κανονική(;).

    Δεν μπορώ να πω άλλο τίποτε… σιωπή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s