Ἀπαντώντας στὸν κύριο Προύστ…

DIAMANTOPOULOS1

Πιστεύω πὼς τὰ ἐρωτήματα γενικῶς εἶναι πολύπλοκα, γι᾽ αὐτὸ καὶ κατὰ κανόνα δὲν ἐμπιστεύομαι τὶς ἀπαντήσεις ποὺ ἁπλοποιοῦν.

Ἔτσι ὅταν ἡ κ. Μικέλλα Χαρτουλάρη μοῦ ζήτησε νὰ ἀπαντήσω στὸ γνωστὸ πλέον σὲ ὅλους μας ἐρωτηματολόγιο τοῦ Προύστ προσπάθησα νὰ τὸ ἀποφύγω.

Μιὰ ὅμως ἀπὸ τὶς φωνὲς ποὺ μοῦ τριβελλίζουν συνήθως τὸν νοῦ μοῦ σφύριξε τὸ ἀπολαυστικὸ τοῦ Πόρτσια: Χωρὶς αὐτὴν τὴν βλακώδη ματαιότητα ποὺ εἶναι τὸ νὰ ἐπιδεικνυόμαστε καὶ ποὺ ἀνήκει σὲ ὅλους καὶ σὲ ὅλα, δὲν θὰ βλέπαμε τίποτα καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχε τίποτα.

Μετὰ ἀπ᾽ αὐτὸ δὲν ἤθελα ἄλλο, παραδώθηκα! Καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς τὸ χάρηκα περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά.

Ἴσως γιατὶ πέρα ἀπὸ πολύπλοκα τὰ ἐρωτήματα  εἶναι πολλὲς φορὲς καὶ βασανιστικὰ ἢ ἀκόμα καὶ ἀποκαλυπτικά! Ἀρκεῖ νὰ θὲς νὰ μπεῖς στὴ βάσανό τους καὶ νὰ τὸ παλέψεις.

Ἐλπίζω οἱ ἐρωταπαντήσεις νὰ ἔχουν κάποιο ἐνδιαφέρον. Ἐπειδὴ ὅμως πολὺ ἀμφιβάλλω, γιὰ σιγουριὰ τὶς συνοδεύω μὲ τρία ἕργα τοῦ Διαμαντῆ Διαμαντόπουλου, ἑνὸς ἐκ τῶν ἀγαπημένων μου ζωγράφων, ὅπως ἀπαντῶ στὴν σχετικὴ ἐρώτηση.

Τὸν Δ. Διαμαντόπουλο, εἶχα τὴν εὐκαιρία, δύο χρόνια πρὶν πεθάνει, τὸ 1995, νὰ τὸν γνωρίσω καὶ νὰ μιλήσω μαζί του. Μὲ τὸν Πέρη λέγαμε νὰ κάνουμε ἕνα ἀφιέρωμα στὸ περιοδικό. Τοῦ εἴχαμε ζητήσει μάλιστα νὰ τυπώσουμε καὶ ἕνα λεύκωμα μὲ τὰ ἔργα του. Ἦρθε ὅμως ὁ θάνατός του καὶ διέκοψε κάθε συζήτηση. Ἀκόμα ἐλπίζω πὼς θὰ μπορέσω νὰ ἀσχοληθῶ περισσότερο μὲ τὸ ἔργο του, μὰ δὲν τὰ ἔχω καταφέρει. Τουλάχιστον ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄποψη, τὴν εἰκαστική,  τὸ σημερινὸ post θὰ κουβαλᾶ κάτι ποὺ ἀξίζει τὸν κόπο καὶ μὲ τὸ παραπάνω.

Τὸ Ἐρωτηματολόγιο μὲ τὶς ἀπαντήσεις μου δημοσιεύτηκε στὴν ἐφ. ΤΑ ΝΕΑ τὸ Σάββατο 22 Αὐγούστου μὲ ἐπιμέλεια τῆς κ. Μικέλλας Χαρτουλάρη, τὴν ὁποῖα θερμὰ εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φροντίδα καὶ τὸ ἐνδιαφέρον.

Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Πάντα σχετική κι αδιάφορη.
Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Η προσδοκία.
Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Σήμερα Τρίτη πρωί διαβάζοντας τον Νεόκοπο.

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας, είναι;
Η προθυμία. Η επιμονή.
Το βασικό ελάττωμά σας;
Η επιμονή.
Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στα δικά μου!
Η τελευταία φορά που κλάψατε;
Στον θάνατο του φίλου μου Π. Ι.
Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Με τον Μανουήλ Κομνηνό.
Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
Ο γιος μου Κίμων και η κόρη μου Μαρίνα.
Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Τόμας Μαν, Πιερ Μισόν, Αντόνιο Πόρτσια, κάποτε κι ο Γ. Σεφέρης.
Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Την καθαρότητα και την ευθύτητα.
…Και σε μια γυναίκα;
Την κατανόηση και την υπομονή.

tz08350-b
Διαμαντῆς Διαμαντόπουλος, Τὰ καρπούζια

Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει άλλες φορές Μότσαρτ, πάντα Ρink Floyd, σχεδόν πάντα Σεργκέι Ραχμάνινοφ και ανά πάσα στιγμή Χατζιδάκι και Σαββόπουλο. Τώρα τελευταία αγαπώ πολύ και τον Αλκίνοο.
Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Αν το κατόρθωνα, θα σφύριζα ό,τι κι ο πατέρας μου: Απ΄ την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω…
Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Χωρίς ενδοιασμό, Διονυσίου Αρεοπαγίτου Περί θείων ονομάτων.
Η ταινία που σας σημάδεψε;
«Νοσταλγία» του «ποιητή» Ταρκόφσκι.
Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Διαμαντόπουλος, Παρθένης, Ματίς, Γκογκέν, Μπρακ.
Το αγαπημένο σας χρώμα;
Μαύρο του Πανσέληνου και χοντροκόκκινο.
Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Όταν επιτέλους θα συμφιλιωθώ με την αποτυχία μου.
Το αγαπημένο σας ποτό;
Νερό με λεμόνι.
Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Για τις δικαιολογίες που εφευρίσκω.
Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ΄ όλα;
Τη μικροψυχία.
Όταν δεν ασχολείστε με τις εκδόσεις, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Σκαλίζω, ποτίζω, γεύομαι.
Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Παραμένει ανομολόγητος.
Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Μπροστά στο αβάσταχτο βάρος της αλήθειας.
Ποιο είναι το μότο σας;
«Εγώ, κύριοι, τη διασκεδάζω την αποτυχία μου στην ύπαρξη».
Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Αθώος του αίματος.
Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
«Αμήν σοι λέγω, σήμερον μετ΄ εμού έση εν τω παραδείσω».
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Σε αυτήν της ακηδία, χρόνια τώρα, παραμένοντας αμετανόητα άνθρωπος του πάθους.

Διαμαντῆς Διαμαντόπουλος, Στὸν θάλαμο.

8 σκέψεις σχετικά με το “Ἀπαντώντας στὸν κύριο Προύστ…”

  1. Εξαιρετικές οι απαντήσεις σας Κυρ Μανουήλ.

    Και ο Διαμαντόπουλος επίσης τον οποίο αγαπώ και γω.
    Αλήθεια εκτός από τον Διαμαντόπουλο και τον Παρθένη κανένας άλλος δεν σας πάει από τους ζωγράφους μας?

    Παρακαλώ επίσης να μας απαντήσετε πότε θα κυκλοφορήσει ο Βασίλης του φίλου μου και δικού σας αν έχω σωστά καταλάβει Άρη Δαβαράκη.

    Ευχαριστώ και καλή συνέχεια.

    1. Χαίρομαι γιὰ τὰ καλά σας λόγια.
      Νὰ εἶστε καλά.

      Προφανῶς «πάω» καὶ ἄλλους μὰ ἡ ἐρώτηση ζήταγε αὐτοὺς ποὺ ἀγαπῶ.

      Μ᾽ ἀρέσει λόγου χάριν πολὺ ὁ Φασιανός κυρίως σὲ παλαιά του ἔργα ποὺ εἶναι ἀρκετὰ ἐπηρεασμένα ἀπὸ τὴν χαρακτική.
      Καὶ ἄλλοι πολλοί. Μπουζιάνης, Στέρης, Παπαλουκᾶς. Ὁ Παπαλουκᾶς μοναδικὴ περίπτωση. Τὰ χρώματά του!
      Άπὸ τοὺς νεώτερους ἡ Βάνα Ξένου, ὁ Μποκώρος, ὁ Καμπάνης…

      Ὁ Βασίλης τοῦ ὄντως κοινοῦ μας φίλου Ἄρη ἐλπίζω νὰ κυκλοφορήσει πρὶν τὰ Χριστούγεννα.
      Πιὸ συγκεκριμένα στὸν προσεχῆ κατάλογο τῆς Ἰνδίκτου περὶ τὰ τέλη Σεπτεμβρίου.

      Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἐπίσκεψη.

  2. Η προτελευταία απάντηση πολύ καλή.
    Πραγματικά τις χάρηκα μαζί σας τις απαντήσεις σας.
    Συγχαρητήρια κ. Βελιτζανίδη.
    Ελπίζω κάποτε να σας γνωρίσω από κοντά.

  3. Είμαι αναγνώστρια της Ινδίκτου και χάρηκα πολύ που βρήκα μέσα από την ιστοσελίδα της το προσωπικό σας ιστολόγιο.
    Δεν περίμενα πως ένας εκδότης σαν και σας θα είχε το χρόνο και την θέληση να επικοινωνεί με αυτόν τον τρόπο με τους αναγνώστες του.
    Συγχαρητήρια.

  4. Καλά κάνατε κι απαντήσατε, όποτε αποφασίζετε να απαντήσετε σε συνέντευξη, δεν μπορείτε να διανοηθείτε σε πόσους κάνετε καλό! Σα να βάζετε σε τάξη το «ανακατεμένος ο ερχόμενος» αναγνωστικό μας κεφάλι! Αχ αυτό το… «αθώος του αίματος»… Μα παραμένει κανείς αθώος? Σε όλα και με ξαφνιάσατε και οικείος απίστευτα υπήρξατε. Αλλά αυτή η σχεδόν θεική… «κατανόηση και υπομονή»? Μα το ξεχνάτε? Και οι γυναίκες, ατελείς, κι.. ερασιτέχνες άνθρωποι, είναι! (δεν λέω είμαι, καθότι… άλεφ? ναι?)

  5. alef

    Ἕνας ἄγγελος σὰν καὶ σᾶς τὰ βλέπει ὅλα καλὰ καὶ ἅγια.

    Ὅσο γιὰ τὶς γυναῖκες ποὺ λέτε… ὁμολογῶ τὴν ἐνοχή μου, ἐλπίζοντας στὴν ἀθωότητά μου!
    Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἂν γνωρίζουν νὰ συγχωροῦν.
    Καὶ γνωρίζουν!

    Ἀλλὰ ἐσεῖς εἴπαμε εἴστε ἄγγελος ποὺ νὰ ξέρετε ἀπ᾽ αὐτά.

    Τὴν ἀγάπη μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s